• ceniona roślina użytkowa pochodząca z wysokich partii Andów
• tworzy charakterystyczny, mięsisty organ spichrzowy o kremowo-żółtej barwie
• żółta maca jest najczęściej spotykanym i uprawianym typem tej rośliny
• może być uprawiana również w klimacie umiarkowanym, jeśli zapewni się jej chłodne warunki
• jadalny organ spichrzowy można wykorzystywać po ugotowaniu, suszeniu lub zmieleniu

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: do ok. 20 cm
• Stanowisko: chłodne, w naszym klimacie najlepiej lekko osłonięte od silnego, letniego słońca
• Typ rośliny: gatunek wieloletni, w uprawie użytkowej prowadzony również jako roślina jednoroczna lub dwuletnia
• Kwitnienie: VII–X
• Kolor kwiatów: biały
• Termin siewu: III–IV przy uprawie jednorocznej; przy uprawie dwuletniej możliwy także późniejszy wysiew
• Mrozoodporność: dobra, roślina źle znosi przede wszystkim zimową wilgoć

Opis rośliny:

Maca, czyli Lepidium meyenii, pochodzi z wysokogórskich terenów Andów, gdzie od wielu pokoleń uprawiana jest jako roślina użytkowa. Należy do rodziny kapustowatych. Nad ziemią tworzy niską rozetę liści, dzięki czemu dobrze znosi chłód, silny wiatr i warunki typowe dla terenów górskich.

Najcenniejsza część rośliny znajduje się tuż przy powierzchni ziemi. Jest to zgrubiały organ spichrzowy utworzony z hypokotylu i górnej części korzenia, wyglądem przypominający niewielką rzepę lub rzodkiew. U żółtej maki ma on barwę kremową do jasnożółtej. To najczęściej uprawiany typ kolorystyczny maca.

Liście układają się nisko przy ziemi, natomiast drobne, białe kwiaty pojawiają się na krótkich, rozgałęzionych pędach. Po kwitnieniu powstają niewielkie łuszczynki zawierające drobne nasiona.

Roślina jest przystosowana do chłodnego klimatu wysokich Andów. Wysokie temperatury działają na nią niekorzystnie – podczas gorącego lata może przedwcześnie rozpocząć kwitnienie i wytworzyć niewielki organ spichrzowy.

Uprawa i pielęgnacja:

• Przy uprawie jednorocznej nasiona najlepiej wysiewać w marcu lub kwietniu.
• Przy prowadzeniu rośliny w cyklu dwuletnim możliwy jest również późniejszy wysiew.
• Najlepsze warunki do kiełkowania i początkowego wzrostu zapewniają temperatury poniżej około 15°C.
• Nasiona kiełkują szybko, zwykle w ciągu kilku dni.
• Są bardzo drobne, dlatego należy jedynie lekko przykryć je ziemią, warstwą nie grubszą niż same nasiona.
• Maca źle reaguje na pikowanie i naruszanie młodych korzeni, dlatego najlepiej wysiewać ją bezpośrednio na miejsce uprawy, do gruntu lub docelowej donicy.
• W naszym klimacie należy unikać bardzo ciepłych, nagrzewających się stanowisk.
• Podłoże powinno być przepuszczalne i niezbyt mokre.
• Podlewać oszczędnie, nie dopuszczając do długotrwałego zalania korzeni.
• Nie należy stosować świeżego obornika ani silnie nawozić roślin.
• Roślina dobrze znosi niskie temperatury, ale podczas zimowania szczególnie niekorzystny jest nadmiar wilgoci.
• Przy uprawie dwuletniej najlepiej zapewnić jej zimą chłodne i suche warunki, np. w nieogrzewanej szklarni.

Właściwości lecznicze:

Maca od dawna była wykorzystywana przez mieszkańców Andów jako roślina spożywcza, której przypisywano również właściwości wzmacniające. Tradycyjnie kojarzono ją z poprawą sił witalnych, wytrzymałości i płodności.

Współczesne badania nad maca obejmowały między innymi jej wpływ na samopoczucie, zmęczenie, funkcje rozrodcze, libido i metabolizm. Wyniki wskazują, że poszczególne typy kolorystyczne mogą różnić się składem i aktywnością biologiczną.

Żółta maca jest najczęściej występującym i jednym z najlepiej przebadanych typów. Badania nad różnymi kolorami wykazały różnice w zawartości glukozynolanów, lipidów, polisacharydów i innych związków roślinnych. Większość badań klinicznych dotyczy jednak maca jako rośliny lub jej przetworów, a nie wyłącznie żółtego typu.

Właściwości użytkowe:

Najważniejszą częścią użytkową jest mięsisty organ spichrzowy. W Andach maca od wieków stanowiła element pożywienia.

Może być:

• gotowana
• suszona
• mielona na proszek
• wykorzystywana do przygotowania napojów
• dodawana do zup
• stosowana jako składnik różnych potraw

Tradycyjnie organy spichrzowe suszono, co pozwalało na ich długie przechowywanie. Przed spożyciem przygotowywano je najczęściej przez gotowanie. Współcześnie maca jest również przetwarzana na mączkę i proszek wykorzystywany jako dodatek do żywności.

Żółta forma stanowi największą część tradycyjnych zbiorów maca i jest najbardziej rozpowszechnionym typem kolorystycznym.

Komplet: 15 nasion

Źródła : 

Vahe Martirosyan, CC BY 2.5 <https://creativecommons.org/licenses/by/2.5>, Wikimedia Commons
Photo courtesy of Symphony Natural Health, taken by Patrice Christensen, CC BY 4.0, via Wikimedia Commons
Vahe Martirosyan, CC BY 2.5 <https://creativecommons.org/licenses/by/2.5>, Wikimedia Commons
Autorstwa Frank Vincentz – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=71298884

The post ODŻYWCZA MAKA ŻÓŁTA – LEPIDIUM MEYENII – CUDOWNA ROŚLINA Z ANDÓW – MACA appeared first on ogrodniczyraj.live.

• rzadziej spotykany, czerwony typ maca pochodzącej z wysokich Andów
• tworzy charakterystyczny mięsisty organ spichrzowy o czerwonym zabarwieniu
• różni się od żółtej maca profilem niektórych związków roślinnych
• nadaje się do uprawy w chłodnym klimacie i dobrze znosi niskie temperatury
• jest rośliną użytkową o wielowiekowej tradycji wykorzystania w Andach

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: do ok. 20 cm
• Stanowisko: chłodne, w naszym klimacie najlepiej lekko osłonięte od silnego, letniego słońca
• Typ rośliny: gatunek wieloletni, w uprawie użytkowej prowadzony również jako roślina jednoroczna lub dwuletnia
• Kwitnienie: VII–X
• Kolor kwiatów: biały
• Termin siewu: III–IV przy uprawie jednorocznej; przy uprawie dwuletniej możliwy również późniejszy wysiew
• Mrozoodporność: dobra, nie toleruje nadmiernej zimowej wilgoci

Opis rośliny:

Czerwona maca jest jednym z charakterystycznych typów kolorystycznych Lepidium meyenii, rośliny wywodzącej się z wysokogórskich terenów Andów. Należy do rodziny kapustowatych i ma niski, przyziemny pokrój. Liście tworzą rozetę leżącą blisko powierzchni gleby, co jest przystosowaniem się rośliny do chłodu i silnych wiatrów panujących na dużych wysokościach.

Pod ziemią i częściowo przy jej powierzchni rozwija się zgrubiały organ spichrzowy utworzony z hypokotylu oraz górnej części korzenia. Przypomina niewielką rzepę. Poszczególne typy maki rozróżnia się między innymi na podstawie jego barwy  -w przypadku czerwonej zewnętrzne tkanki mają charakterystyczne zabarwienie czerwone do czerwonopurpurowego.

Nad rozetą mogą pojawiać się krótkie, rozgałęzione pędy zakończone drobnymi, białymi kwiatami. Po przekwitnięciu tworzą się niewielkie owoce zawierające drobne nasiona.

Maca pochodzi z terenów, gdzie okres wegetacji przebiega w niskich temperaturach. W klimacie umiarkowanym również można ją uprawiać, jednak nie lubi gorących stanowisk. Długotrwałe ciepło może przyspieszać rozwój rośliny, powodować przedwczesne kwitnienie i ograniczać wielkość części spichrzowej.

Uprawa i pielęgnacja:

• Przy uprawie jednorocznej najlepiej wysiewać nasiona w marcu lub kwietniu.
• Przy cyklu dwuletnim można zastosować również późniejszy termin wysiewu.
• Wysiew i początkowy wzrost najlepiej przebiegają w temperaturze poniżej około 15°C.
• Nasiona kiełkują szybko, często już po kilku dniach.
• Wysiewa się je bardzo płytko, przykrywając jedynie cienką warstwą podłoża.
• Młode rośliny nie lubią pikowania, dlatego najlepiej siać bezpośrednio do gruntu lub docelowych pojemników.
• Stanowisko nie powinno silnie nagrzewać się latem.
• W Europie Środkowej odpowiednie jest stanowisko jasne, ale zabezpieczone przed największym letnim upałem.
• Gleba powinna być przepuszczalna, niezbyt mokra i bez świeżego obornika.
• Podlewać ostrożnie, tylko wtedy, gdy jest to potrzebne.
• Intensywne nawożenie nie jest wskazane.
• Roślina jest odporna na chłód i mróz, znacznie gorzej znosi stojącą wodę i wilgotne podłoże zimą.
• Przy uprawie dwuletniej można zimować ją w chłodnym, suchym miejscu, np. w nieogrzewanej szklarni.

Właściwości lecznicze:

Maca była tradycyjnie spożywana przez mieszkańców wysokich Andów jako pożywienie wzmacniające organizm. Przypisywano jej wpływ na wytrzymałość, energię, płodność i ogólną kondycję.

Badania wykazały, że czerwone, żółte i czarne typy maca nie są identyczne pod względem składu. Różnią się między innymi zawartością glukozynolanów oraz profilem innych substancji roślinnych. W jednym z badań porównawczych czerwony typ charakteryzował się wyższym stężeniem badanych glukozynolanów niż typ żółty i czarny.

Czerwona maca była badana eksperymentalnie między innymi pod kątem zmian związanych z tkanką kostną oraz prostatą. Wyniki takich doświadczeń przyczyniły się do zainteresowania właśnie czerwonym fenotypem. Dotychczasowe dane dotyczące różnic pomiędzy kolorami pochodzą jednak w dużej mierze z badań laboratoryjnych i na modelach eksperymentalnych, natomiast badań klinicznych dotyczących wyłącznie czerwonej maca jest znacznie mniej.

Badania nad maca jako całością obejmują także jej tradycyjne zastosowanie związane z samopoczuciem, energią, libido i funkcjami rozrodczymi.

Właściwości użytkowe:

Czerwona maca jest rośliną jadalną. Wykorzystuje się przede wszystkim jej mięsisty organ spichrzowy.

Może być:

• gotowana
• suszona
• mielona
• wykorzystywana do napojów
• dodawana do zup
• używana jako składnik potraw
• przetwarzana na proszek

W tradycyjnej kuchni andyjskiej maca była suszona, dzięki czemu można było przechowywać ją przez długi czas. Przed jedzeniem przygotowywano ją najczęściej poprzez gotowanie. Suszony surowiec może być również mielony i stosowany jako składnik żywności.

Czerwona maca należy do głównych typów kolorystycznych tej rośliny. Jej barwa wiąże się z obecnością pigmentów w zewnętrznych tkankach organu spichrzowego, a badania wskazują, że wraz z kolorem mogą zmieniać się także proporcje poszczególnych składników rośliny.

Komplet: 15 nasion

Źródła : 

Photo courtesy of Symphony Natural Health, taken by Patrice Christensen, CC BY 4.0, via Wikimedia Commons
Vahe Martirosyan, CC BY 2.5 <https://creativecommons.org/licenses/by/2.5>, Wikimedia Commons
Autorstwa Frank Vincentz – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=71298884

The post ODŻYWCZA MAKA CZERWONA – LEPIDIUM MEYENII – CUDOWNA ROŚLINA Z ANDÓW – MACA appeared first on ogrodniczyraj.live.

Dlaczego warto:

Kozibród łąkowy przyciąga uwagę dużymi, intensywnie żółtymi kwiatami, które otwierają się rano, a około południa zaczynają się zamykać. Po kwitnieniu powstają bardzo duże, puszyste owocostany przypominające dmuchawce. Jest rośliną jadalną, odwiedzaną przez owady zapylające i dobrze pasuje do ogrodów naturalistycznych, łąk kwietnych oraz mniej formalnych rabat.

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: około 50–100 cm
• Stanowisko: słoneczne, toleruje lekki półcień
• Typ rośliny: zwykle dwuletnia lub krótkowieczna bylina
• Kwitnienie: V–VIII
• Kolor kwiatów: żółty
• Mrozoodporność: wysoka

Opis rośliny:

Kozibród łąkowy to roślina z rodziny astrowatych, naturalnie występująca na łąkach, przy drogach i na terenach trawiastych. Tworzy głęboki, mięsisty korzeń palowy oraz wzniesione pędy. Liście są długie, wąskie, lancetowate i przypominają liście traw. Po uszkodzeniu pędy i liście wydzielają biały, mleczny sok.

Najbardziej charakterystyczne są duże, żółte koszyczki kwiatowe osadzone pojedynczo na końcach pędów. Kwiaty otwierają się rano przy słonecznej pogodzie i zwykle zamykają się około południa. Ta nietypowa cecha sprawiła, że w języku angielskim roślina otrzymała między innymi nazwę „Jack-go-to-bed-at-noon”.

Po przekwitnięciu tworzą się okazałe, kuliste owocostany. Przypominają dmuchawce mniszka, ale są od nich znacznie większe. Dojrzałe nasiona wyposażone są w aparat lotny, dzięki któremu mogą być rozsiewane przez wiatr.

W pierwszym roku roślina skupia się głównie na rozwoju liści i korzenia. W kolejnym sezonie wypuszcza wyższe pędy, kwitnie i tworzy nasiona. Pozostawiona w odpowiednim miejscu może również rozsiewać się samodzielnie.

Uprawa i pielęgnacja:

• Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym.
• Toleruje również lekki półcień.
• Nie ma dużych wymagań glebowych i radzi sobie na różnych rodzajach podłoża.
• Najlepiej rozwija się w glebie przepuszczalnej, umiarkowanie wilgotnej.
• Głęboko uprawiona ziemia sprzyja prawidłowemu rozwojowi długiego korzenia palowego.
• Nasiona można wysiewać bezpośrednio na miejsce stałe wiosną lub jesienią.
• Nasiona należy przykryć cienką warstwą ziemi.
• Ze względu na długi korzeń palowy roślina nie lubi częstego przesadzania.
• Po przyjęciu się nie wymaga intensywnej pielęgnacji.
• Dobrze nadaje się na łąki kwietne, do ogrodów naturalistycznych i ogrodów przyjaznych owadom.
• Jeżeli nie chcemy samosiewu, owocostany należy usuwać przed pełnym dojrzeniem nasion.

Właściwości lecznicze:

Kozibród łąkowy był wykorzystywany w tradycyjnym zielarstwie. Najczęściej stosowanym surowcem był korzeń, wykorzystywano również liście.

Korzeniowi tradycyjnie przypisywano właściwości:

• moczopędne
• wykrztuśne
• ściągające
• wspierające trawienie
• pobudzające apetyt

W dawnym zielarstwie przygotowywano z korzenia odwary stosowane przy utracie apetytu i dolegliwościach związanych z układem pokarmowym, wątrobą oraz pęcherzykiem żółciowym. Z korzenia wykonywano również syropy wykorzystywane tradycyjnie przy kaszlu i zapaleniu oskrzeli.

Korzeń zawiera inulinę. W badaniach nad składem chemicznym Tragopogon pratensis wykazano również obecność związków fenolowych, w tym flawonoidów takich jak pochodne luteoliny, apigeniny, kemferolu i kwercetyny.

Właściwości użytkowe:

Kozibród łąkowy jest rośliną jadalną. W kuchni wykorzystywano przede wszystkim korzenie, młode liście, młode pędy oraz pędy kwiatowe z nierozwiniętymi pąkami.

Korzeń ma łagodny, lekko słodkawy smak. Młode korzenie mogą być wykorzystywane jako warzywo, natomiast starsze najlepiej spożywać po ugotowaniu.

Młode liście i pędy można:

• jeść na surowo
• dodawać do sałatek
• gotować
• dodawać do zup

Młode pędy kwiatowe razem z nierozwiniętymi pąkami można gotować i podawać podobnie jak szparagi.

Roślina ma również zastosowanie ozdobne. Żółte kwiaty dobrze wyglądają na naturalistycznych rabatach i łąkach kwietnych, natomiast duże, kuliste owocostany są dekoracyjne także po zakończeniu kwitnienia.

Właściwości miododajne:

• kwiaty dostarczają owadom nektaru
• są odwiedzane przez pszczoły
• przyciągają również muchówki i inne owady zapylające
• roślina nadaje się do ogrodów i nasadzeń tworzonych z myślą o zapylaczach

Komplet:
Komplet: 15 nasion

Do nasion otrzymasz wiele cennych i pomocnych porad przydatnych przy wysiewie!!!

Nasiona wysokiej jakości.

Źródła:

Lodewicus de Honsvels, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Muséum de Toulouse, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Pappus of Tragopogon pratensis by Keith Edkins, CC BY-SA 2.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0>, via Wikimedia Commons

The post KOZIBRÓD ŁĄKOWY – TRAGOPOGON PRATENSIS appeared first on ogrodniczyraj.live.

Dlaczego warto:

Ołownik uszkowaty ‘Alba’ tworzy długie, lekko przewieszające się pędy, które latem i jesienią pokrywają się licznymi, czysto białymi kwiatami. Jasne kwiatostany dobrze prezentują się na tle zielonych liści, szczególnie w dużych donicach ustawionych na tarasie, balkonie lub w ogrodzie. Roślinę można prowadzić w formie krzewu albo przy podporze.

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: w sprzyjających warunkach do ok. 2,5–4 m; w uprawie pojemnikowej wzrost można ograniczać cięciem
• Stanowisko: słoneczne, ciepłe i osłonięte
• Typ rośliny: wieloletni, zimozielony krzew
• Kwitnienie: lato–jesień
• Mrozoodporność: roślina wrażliwa na mróz, w Polsce wymaga zimowania w pomieszczeniu

Opis rośliny:

Ołownik uszkowaty pochodzi z Afryki Południowej. Jest zimozielonym krzewem o smukłych, elastycznych pędach i jasnozielonych, wydłużonych liściach. Pędy z czasem wydłużają się i mogą swobodnie przewieszać albo być prowadzone przy podporach.

Odmiana ‘Alba’ wyróżnia się czysto białymi kwiatami zebranymi na końcach pędów w luźne grona. Kwiaty mają długą, rurkowatą nasadę i pięć szeroko rozłożonych płatków. Pojawiają się licznie od lata do jesieni, dzięki czemu roślina przez długi czas zachowuje dekoracyjny wygląd.

W naszym klimacie ołownik najlepiej traktować jako roślinę pojemnikową. W sezonie może zdobić taras, balkon lub ogród, natomiast przed nadejściem mrozów należy przenieść go do pomieszczenia.

Uprawa i pielęgnacja:

• Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym i osłoniętym.
• Podłoże powinno być żyzne i dobrze przepuszczalne.
• W okresie intensywnego wzrostu roślinę należy regularnie podlewać.
• W sezonie można zasilać ją płynnym, zbilansowanym nawozem.
• Zimą podlewanie należy wyraźnie ograniczyć.
• Roślina nie jest odporna na mróz i wymaga zimowania w miejscu zabezpieczonym przed ujemną temperaturą.
• Pod koniec zimy lub wczesną wiosną można przyciąć pędy, aby ograniczyć rozmiary rośliny i pobudzić ją do nowego wzrostu.
• Dłuższe pędy można prowadzić przy podporach.
• Nasiona można wysiewać wiosną.

Właściwości użytkowe:

• efektowna roślina ozdobna do uprawy w pojemnikach
• nadaje się na tarasy, balkony i do ogrodów
• może być uprawiana w oranżeriach i jasnych pomieszczeniach
• można prowadzić ją jako rozłożysty krzew lub przy podporach
• regularne cięcie pozwala utrzymywać bardziej zwarty pokrój

Komplet : 6 nasion

Źródła:

Serres Fortier, flickr.com, CC BY 2.0: https://creativecommons.org/licenses/by/2.0/, zdjęcie bez zmian

troy mckaskle, flickr.com, CC BY-SA 2.0: https://creativecommons.org/licenses/by-sa/2.0/, zdjęcie bez zmian

Photo by Adam 1544

The post OŁOWNIK USZKOWATY BIAŁY – PLUMBAGO CAPENSIS ALBA – 180 DNI KWITNIE appeared first on ogrodniczyraj.live.

Piękna, wieloletnia bylina, którą jeszcze bardzo trudno kupić jako sadzonkę, a jest ozdobą każdego ogrodu. Roślina tworzy kępy niebieskawo-zielonych liści, z których wyrastają pędy o wysokości 60-80cm zakończone rozgałęzionymi kwiatostanami koloru różowo-purpurowego lub białego. Jest to jedna z najdłużej kwitnących bylin ogrodowych. Kwitnie przez cały sezon od maja do jesieni. Mix kolorów j/w w opakowaniu.

Uprawa i pielęgnacja:
Nie ma specjalnych wymagań, rośnie wszędzie, nawet na suchych, kamienistych glebach, raczej wapiennych. Pięknie się komponuje z innymi bylinami na rabacie. Jest rośliną samosiewną, a dzięki niewielkim wymaganiom nadaje się na tarasy i zwieńczenia murów, Regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów spowoduje, że roślina będzie kwitła aż do jesieni.
Komplet: 30 nasion
Do nasion otrzymasz wiele cennych i pomocnych porad !!

Źródła :

By H. Zell – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=56083547

By H. Zell – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=56083413

By Magnus Manske – Praca własna, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=10796624

Hämbörger [CC BY-SA 3.0 (https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0)], źródło: Wikimedia Commons

The post OSTROGOWIEC BIAŁY I RÓŻOWY MIX KOLORÓW- CENTRANTHUS RUBER appeared first on ogrodniczyraj.live.

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: ok. 15–50 cm
• Stanowisko: słoneczne lub lekko półcieniste
• Typ rośliny: bylina
• Gleba: umiarkowanie żyzna, przepuszczalna, utrzymująca lekką wilgotność
• Mrozoodporność: dobra, roślina podawana jako odporna na niskie temperatury

Opis rośliny:
Krzyżownica cienkolistna to bylina o drobnej, subtelnej budowie. Tworzy liczne, cienkie pędy oraz wąskie, równowąskie lub lancetowate liście, które nadają roślinie lekki, trawiasty wygląd. Jej pokrój jest kępiasty, delikatny i naturalny, dzięki czemu dobrze pasuje do kompozycji o swobodnym charakterze.

Kwiaty są drobne, ale bardzo charakterystyczne dla rodzaju Polygala. Mają nietypową budowę i mogą przybierać odcienie niebieskawe, fioletowe lub purpurowe. Roślina nie dominuje na rabacie rozmiarem, ale przyciąga uwagę swoją rzadkością, botanicznym charakterem i ciekawą historią użytkową.

Uprawa i pielęgnacja:

• Najlepiej rośnie na stanowisku słonecznym, przy zachowaniu lekkiej wilgotności podłoża
• Może rosnąć także w lekkim półcieniu, szczególnie tam, gdzie gleba szybciej przesycha
• Podłoże powinno być przepuszczalne, umiarkowanie żyzne i niezbyt ciężkie
• W okresie wzrostu warto utrzymywać umiarkowaną wilgotność gleby, unikając zarówno przesuszenia, jak i zalegania wody
• Nasiona można wysiewać wiosną lub jesienią
• Młode rośliny warto początkowo uprawiać w kontrolowanych warunkach, a na miejsce stałe wysadzać po wzmocnieniu

Właściwości lecznicze:
Korzeń Polygala tenuifolia, znany w tradycyjnej medycynie chińskiej jako Yuan Zhi, był wykorzystywany jako surowiec zielarski. Tradycyjnie przypisywano mu zastosowanie przy kaszlu z dużą ilością wydzieliny, zapaleniu oskrzeli, astmie oskrzelowej oraz krztuścu.

W dawnych zastosowaniach zielarskich korzeń opisywano również jako środek wykrztuśny, uspokajający, tonizujący, wspierający pracę serca i nerek oraz wykorzystywany przy bezsenności, kołataniu serca, osłabionej pamięci, niepokoju, napięciu nerwowym i obniżonym nastroju. Roślina zawiera m.in. saponiny triterpenowe, którym przypisywano znaczenie w tradycyjnym wykorzystaniu tego gatunku.

Właściwości użytkowe:
Polygala tenuifolia jest ciekawą rośliną do kolekcji gatunków zielarskich i botanicznych. Może być sadzona na rabatach naturalistycznych, w ogrodach ziołowych oraz w miejscach, gdzie dobrze prezentują się niskie, delikatne byliny o wąskich liściach.

W tradycyjnych zastosowaniach azjatyckich młode liście oraz korzeń były wykorzystywane po obróbce, jednak roślina jest przede wszystkim kojarzona z użyciem zielarskim korzenia.

Komplet: ~30 nasion

Źródła :

autor : yuriy_noskov
autor: oleg_kosterin

The post KRZYŻOWNICA CIENKOLISTNA- POLYGALA TENUIFOLIA – YUAN ZHI appeared first on ogrodniczyraj.live.

The post ASPALAT PROSTY – CZERWONA HERBATA ROOIBOS, CZERWONOKRZEW – ASPALATHUS LINEARIS appeared first on ogrodniczyraj.live.

Dlaczego warto:

• długo i obficie kwitnąca roślina o eleganckich, smukłych kwiatostanach
• intensywnie biało-srebrzyste kwiaty pięknie kontrastujące z zielenią liści
• doskonała na rabaty, do pojemników i kompozycji balkonowych
• przyciąga pszczoły, motyle i inne owady zapylające

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: ok. 40–80 cm
• Stanowisko: słoneczne
• Typ rośliny: jednoroczna
• Kwitnienie: VI–X
• Mrozoodporność: brak odporności na mróz

Opis rośliny:
Szałwia mączna to bardzo dekoracyjna roślina ozdobna pochodząca z Ameryki Północnej. Tworzy zwarte, dobrze rozgałęzione kępy złożone z wąskich, zielonych liści i licznych pionowych kwiatostanów. Charakterystyczną cechą tej szałwii są intensywnie wybarwione kwiaty oraz delikatny, srebrzysty nalot na kielichach i pędach, od którego pochodzi nazwa rośliny.

Kwitnie niezwykle długo i obficie, dzięki czemu przez wiele miesięcy stanowi mocny akcent kolorystyczny na rabatach. Świetnie komponuje się z innymi roślinami letnimi oraz bylinami. Nadaje ogrodom lekkości i elegancji, dobrze prezentując się zarówno w nasadzeniach grupowych, jak i w donicach oraz skrzynkach balkonowych.

Uprawa i pielęgnacja:

• najlepiej rośnie w pełnym słońcu
• preferuje gleby przepuszczalne, umiarkowanie żyzne i lekko wilgotne
• dobrze znosi wysokie temperatury i krótkotrwałe przesuszenie
• regularne usuwanie przekwitłych kwiatostanów pobudza roślinę do dalszego kwitnienia
• może być uprawiana w gruncie oraz w pojemnikach
• warto podlewać regularnie podczas suszy

Właściwości miododajne:
Szałwia omączona jest rośliną chętnie odwiedzaną przez pszczoły, motyle i inne owady zapylające. Długi okres kwitnienia sprawia, że stanowi wartościowe źródło nektaru przez większą część sezonu.

Właściwości użytkowe:

• ozdobna roślina rabatowa i balkonowa
• doskonała do sadzenia w grupach i kompozycjach kolorystycznych
• nadaje się do uprawy w pojemnikach
• kwiatostany mogą być wykorzystywane do bukietów

Komplet : 30 nasion

Źródła :

Burkhard Mücke, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Jamain, CC BY-SA 3.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/3.0>, via Wikimedia Commons
S.G.S., CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons
Cephas, CC BY-SA 4.0 <https://creativecommons.org/licenses/by-sa/4.0>, via Wikimedia Commons

The post SZAŁWIA OMĄCZONA VICTORIA WHITE – SALVIA FARINACEA appeared first on ogrodniczyraj.live.

• wyjątkowo dekoracyjna roślina o egzotycznym wyglądzie
• tworzy wysokie, rozgałęzione kwiatostany z setkami drobnych kwiatów
• efektownie prezentuje się na rabatach i jako soliter
• łatwy w uprawie gatunek o długim okresie kwitnienia

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: ok. 100–150 cm
• Stanowisko: słoneczne do półcienistego
• Typ rośliny: jednoroczna
• Kwitnienie: VII–IX
• Mrozoodporność: brak odporności na mróz

Opis rośliny:
Nicotiana paniculata to efektowny gatunek tytoniu ozdobnego pochodzący z Ameryki Południowej. Roślina tworzy mocne, wyprostowane pędy zakończone dużymi, rozgałęzionymi wiechami drobnych kwiatów. Kwiaty mają najczęściej zielonkawożółty lub kremowy kolor i nadają roślinie lekki, egzotyczny wygląd.

Liście są duże, miękkie i lekko lepkie, tworząc u podstawy okazałą rozetę. Tytoń wiechowaty doskonale sprawdza się w ogrodach naturalistycznych, na wysokich rabatach oraz jako tło dla niższych roślin kwitnących. Roślina bardzo dobrze prezentuje się sadzona w większych grupach.

Kwitnienie trwa przez całe lato aż do początku jesieni, a kwiaty przyciągają owady zapylające i nadają rabatom lekko dziki charakter.

Uprawa i pielęgnacja:

• najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych lub lekko półcienistych
• preferuje gleby żyzne, przepuszczalne i umiarkowanie wilgotne
• wymaga regularnego podlewania podczas suszy
• nasiona wysiewa się powierzchniowo, ponieważ potrzebują światła do kiełkowania
• dobrze reaguje na nawożenie w okresie intensywnego wzrostu
• wyższe rośliny mogą wymagać osłony przed silnym wiatrem

Właściwości miododajne:
Kwiaty przyciągają motyle oraz owady zapylające, dzięki czemu roślina dobrze sprawdza się w ogrodach wspierających bioróżnorodność.

Właściwości użytkowe:

• roślina ozdobna na wysokie rabaty i do ogrodów naturalistycznych
• nadaje egzotyczny charakter kompozycjom ogrodowym
• atrakcyjna roślina tła dla niższych gatunków
• może być uprawiana także w dużych pojemnikach

Komplet: 100 nasion

Źródła : 

© Monics Paredes
scott.zona, CC BY 2.0 <https://creativecommons.org/licenses/by/2.0>, via Wikimedia Commons
scott.zona, CC BY 2.0 <https://creativecommons.org/licenses/by/2.0>, via Wikimedia Commons
scott.zona, CC BY 2.0 <https://creativecommons.org/licenses/by/2.0>, via Wikimedia Commons

The post TYTOŃ DROBNOKWIATOWY – NICOTIANA PANICULATA appeared first on ogrodniczyraj.live.

Dlaczego warto:

• efektowna bylina o dużych, intensywnie żółtych kwiatach
• długo kwitnie i przyciąga pszczoły oraz motyle
• doskonale prezentuje się na rabatach bylinowych i w ogrodach naturalistycznych
• łatwa w uprawie i odporna na okresowe susze

Najważniejsze informacje:

• Wysokość: ok. 40–70 cm
• Stanowisko: słoneczne
• Typ rośliny: bylina
• Kwitnienie: VI–VIII
• Mrozoodporność: dobra

Opis rośliny:
Oman wschodni to dekoracyjna bylina pochodząca z rejonów Kaukazu i Azji Mniejszej. Tworzy zwarte kępy szarozielonych liści, nad którymi latem pojawiają się duże, promieniste kwiaty w intensywnie żółtym kolorze. Kwiaty przypominają niewielkie słoneczniki i pięknie kontrastują z zielenią innych roślin ogrodowych.

Roślina wyróżnia się naturalnym, lekko dzikim charakterem, dlatego świetnie komponuje się w ogrodach naturalistycznych, preriowych i wiejskich. Dobrze prezentuje się sadzona w grupach na rabatach bylinowych, a jej kwiaty chętnie odwiedzają owady zapylające.

Uprawa i pielęgnacja:

• najlepiej rośnie na stanowiskach słonecznych
• preferuje gleby przepuszczalne, umiarkowanie żyzne i niezbyt mokre
• dobrze znosi krótkotrwałą suszę
• roślina łatwa w uprawie i mało wymagająca
• może pozostawać przez wiele lat na jednym stanowisku
• usuwanie przekwitłych kwiatów może przedłużyć okres kwitnienia

Właściwości miododajne:
Kwiaty omanu wschodniego są chętnie odwiedzane przez pszczoły, motyle i inne owady zapylające. Roślina dobrze sprawdza się w ogrodach przyjaznych zapylaczom.

Właściwości użytkowe:

• ozdobna bylina na rabaty i do ogrodów naturalistycznych
• nadaje się do sadzenia w grupach
• kwiaty mogą być wykorzystywane do bukietów
• atrakcyjna roślina dla owadów zapylających

Komplet : 50 nasion

Źródła : 

image by oleg_kosterin
image by alsen
By James Steakley – Own work, CC BY-SA 4.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=48967778
image by ilya_rudenko

The post OMAN WSCHODNI – INULA ORIENTALIS appeared first on ogrodniczyraj.live.